Jesteś, dziewczyno, tęsknotą, jesteś, dziewczyno, rozstaniem.
Wiem, że gdy lata przeminą -
będziesz mi znów powitaniem.
Będziesz, dziewczyno, spiekotą,
będziesz, dziewczyno, pragnieniem,
będziesz i słońcem i cieniem, zeką i rwącym strumieniem.
A jeżeli zechcesz, dziewczyno, to będziesz
złotą pszczołą, a ja kwiatu wnętrzem.
A gdy zechcesz odejść - pożegnasz mnie jak
pszczoła, która opuszcza swój kwiat.
Bądź dla mnie nawet zmartwieniem zwykłą, codzienną troską,
oddechem ulgi lub smutku westchnieniem,
bo jesteś moją miłością.