Syn Zygmunta Władek Czwarty
Miał bezsprzecznie łeb otwarty,
Miał też wdzięki i był waleczny
Ale lepiej czuł się w Szwecji.

I najchętniej to by dla niej
Rzucił u nas panowanie
(Nad powierzchnią co bez mała
Milion km kwadrat miała).

Kiedy to pod wodzą Szeina
Ruskie wojska chciały wejść na
Naszą ziemię - dał po głowie
I pokojem w Polanowie

Tryumf zwieńczył, mógł więc zatem
Podjąć walkę z Amuratem
(Postać znana to sułtana,
Co Tatarów nasłał na nas).

Ich to Koniecpolski Staszek
Pod Sasowym Rogiem zaszedł
Skąd to przeżył uszedł w trwodze
Wraz z Abazym paszą - wodzem.

W jedenaście lat zaś potem
Z Tuhaj-bejem miał robotę
W miejscu Ochmatowcem zwanym,
Gdzie dotkliwe zadał rany.

Na Bałtyku król zamierzył
Statki mieć, więc Hewel Jerzy
(Gdański kupiec) dał mu kwotę
Na z dwunastu statków flotę.

Cenił sztukę król wojskową,
Twierdzę wzniósł Władysławowo,
A w cekhauzach (arsenałach)
W liczbie trzystu trzymał działa.

Chciał bić Szweda, a nie w pakty
Wchodzić z nim lecz ogół szlachty
Ani myślał w szranki stawać.
W Sztumskiej Wsi więc rozejm zawarł.

Gdy zmarł Rubens to syn Wazy
Z miejsca posłał po obrazy
Umyślnego i z tej racji
Nabył moc ich z licytacji.

Scena dworska oraz balet,
Co je wspierał, tyle zalet
Cudzoziemców zdaniem miały,
że nad każdym górowały.

Jak już ducha król oddawał
Bardzo przykra zaszła sprawa -
B. Chmielecki (pan na Siczy)
Niczym w ringu nas wyliczył.

Korsuń skończył te zawody,
A zaczęły Żółte Wody.
Teraz skupcie się psubraty,
Bo ważniejsze padną daty:

Jeden, sześć, trzy, cztery - klęska
Ruskich wojsk u wrót Smoleńska.
Raz, sześć, cztery i ósemka -
B. Chmielecki kraj nasz nęka.

Władek Czwarty, syn Zygmusia -
Był ciutk lepszy od tatusia!

Pieśń skończona i nauka,
Pocałujcie w lędźwia kruka