Rozmyślam nad Miłością
Co ślad znaczyła mocą
I uczę się poznawać ją
Rozmyślam nad Dobrocią
Co czynić źle nie mogła
Choć wokół wyszydzano ją
Za jaką cenę przyszło Ci

Stać się człowiekiem z ciała i krwi?
Czułeś tak samo, czułeś jak my
Kiedy Ci postawiono krzyż
Chciałłeś zapłakać, nie było łez
Wiedziałeś Ojciec opuścił Cię

Zabrakło Piotra, który w ogień miał z Tobą iść
za winy ojców i nasze
Stałeś się barabaszem
Choć nigdy grzech nie splamił Cię

Jak owca na rzeź prowadzona
milczałeś, gdy na ramionach
przyszło Ci dzwigać ciężar win
Ciągle za mało było im
kiedy słyszeli bólu krzyk
Nie pamiętali tego, gdy

Wołali: Królem bądź nam Ty!
Teraz zabrakło tak wielkich słów
Dokoła wrogi szydził tłum
Krzyczeli: Skoro jesteś Bogiem - uczyń cud!