wczorajszy słońca blask
źle wywołane zdjęcie
Nadzieją tkany czas
Zastygły uśmiech
Wspomnienia czają się
Jak dziki zwierz
Mrużą oczy
Gotowe pożreć mnie
Gdy myślę że zapomnę
Tak bardzo tak chciałabym
W przestrzeni lekko stąpać
Odwiedzić siebie móc
W przeszłości tej
Nie tak odległej
Wysłałam Boga gdzieś
Na bardzo długi spacer
Zdradziłam siebie pół
Zachłannie pragnąc szczęścia
A przecież to szczęście
Nie kupię nigdzie go
Za cenę kilku tych
Papierowych skrawków