Dłoń spokojna, wiośniana, gładzi morskie grzbiety, Wiatr ulata na Alpy, skąd zdrowie rozdaje Na cytrynowe sady, na oliwne gaje, Słońcu pomaga ubrać w liść winnic szkielety.
Z rana modre zwierciadła i morza, i nieba W południe opalowe śmieją się nawzajem. W niedzielę ich uśmiechu, cierpiących zwyczajem Dumam, milczę lub wzdycham, lutni mi potrzeba!
Korab pozwieszał skrzydła Już nie włada nimi, Coraz cichszymi ślady I coraz słabszymi.
Posuwa się i oto staje do zaśnięcia, Wołają o piosenkę towarzysze smutni. Korab śpi, milczą żagle, gdzież jesteś o lutni! Wróć, cierpię przyjaciółko, do mego objęcia!
Lutni mi potrzeba, Lutni mi potrzeba, Lutni mi potrzeba. Teksty umieszczone na naszej stronie są własnością wytwórni, wykonawców, osób mających do nich prawa.