Χωρίς χρώμα, χωρίς σώμα τούτη η αγάπη που πηγαίνει σκορπισμένη, μαζεμένη, σκορπισμένη πάλι-πάλι, κι όμως σφύζει κι όμως πάλλει στη δαγκωματιά του μήλου στη χαραγματιά του σύκου σε ένα βυσσινί κεράσι σε μια ρώγα από ροδίτη τόση ανάερη Αφροδίτη, θα διψάσει θα κεράσει ένα στόμα κι άλλο στόμα χωρίς χρώμα, χωρίς σώμα. Teksty umieszczone na naszej stronie są własnością wytwórni, wykonawców, osób mających do nich prawa. |